با پایه های دست تو استوارم

با دست خط ِ چشمانت ماندگارم

به دریای طوفان زده ی عمرم

تو کشتی باش و من بادبانم

۸۷.۷.۴

تو معنا کن به قلبت دست من را

که این دست می کشد قلب و تنت را

تو با برق ِ نگاهی زندگی بخش

بنا کن سرنوشت ِ مرده ام را

بیا دستی بکش ٬ تازگی کن

خشکیده این تن سبزی ام را

تو از معراج من بی اطلاعی

بدان معبود توئی ٬ پیغمبرم را

من از مستی ِ رندان خود شرابم

بنوش جام غم تنهاییم را

تو باشی من به من ایمان پذیرم

بمان و استجابت کن دعا را